|
STRONA
GŁÓWNA
O RASIE
NASZE
PSY
SZCZENIĘTA
GALERIA
|
INFORMACJE
O RASIE
Charakter:
Sznaucer
miniaturowy ma charakter sznaucera średniego z piętnem
temperamentu i zachowania małego psa. Inteligencja, pewność
siebie, wytrwałość i czujna uwaga, czynią z niego psa doskonałego
do domu, mogącego być psem do towarzystwa i "dzwonkiem
alarmowym". Może przebywać w ciasnych mieszkaniach. Bardzo
przywiązują się do swoich właścicieli, chcą mieć jednego pana,
którego słuchają najbardziej. Mają głęboko wrodzoną cechę
pilnowania i obrony właściciela, jego rodziny i domu. Suki
sznaucerki są niezwykle dobrymi matkami, z wielką troskliwością
wychowują swe szczenięta Sznaucer miniaturowy, mimo małego
wzrostu, odwagą dorównuje swoim większym braciom. Jest to
mały pies o wielkim sercu, niezwykle kochający swego pana.
Przedkłada jego towarzystwo nad zabawę z innymi psami. Sznaucer
miniaturowy jest psem niezwykle czujnym, bystrym i bardzo
odważnym. Charakterystyczne dla tej rasy są: ogromna
spostrzegawczość, podzielność uwagi i niezwykła orientacja w
terenie. Ma duży temperament połączony ze spontanicznością
reakcji. Jest niesłychanie wrażliwy na nastroje właściciela, ma
duże poczucie sprawiedliwości. Karze poddaje się, jeśli wie za co
go spotkała, lecz jeśli jest wynikiem, na przykład, złego humoru
pana, warknie, wyszczerzy zęby, a nawet może ugryźć. Kara
cielesna wywiera na miniatury wpływ negatywny. Po uderzeniu
zamyka się w sobie, a reakcja jest odwrotna od oczekiwanej.
Wychowując miniaturę należy pamiętać, że są to psy "z krwi i
kości", a nie kanapowce. Nie nośmy miniatur na rękach, dajmy
jej dużo ruchu i traktujmy jak normalnego, dużego psa.
Wychowanie:
Ze względu na wybitną inteligencję tych psów,
postępowanie z nimi wymaga taktu i znajomości rzeczy. Sznaucery
są indywidualistami. Przy ich wychowaniu , a zwłaszcza szkoleniu,
nie wystarcza zwykły szablon. Konieczne jest uwzględnienie
indywidualnych właściwości. Wychowanie sznaucera należy zacząć od
wieku szczenięcego. Pierwszą zasadą wychowania jest "żelazna"
konsekwencja. Gdy raz wydamy rozkaz, musi on być bezwarunkowo
spełniony! Drugą zasadą jest stosowanie raczej nagród za
posłuszeństwo i właściwe zachowanie, niż kary za zachowanie
niewłaściwe. Sznaucery są psami bardzo ambitnymi, wrażliwymi
nawet na intonację głosu. Pochwała " DOBRY PIES ! "
wiele dla nich znaczy. Szczeniaka należy od małego przyzwyczaić
do spokojnego zachowania przy czesaniu łap, wąsów i brody.
Należy te czynności powtarzać w miarę często choć właściwie nie
ma takiej potrzeby, gdyż krótki włos szczenięcia nie
wymaga zbyt częstego czesania. Chodzi tu o naukę i
przyzwyczajenie. Dorosły sznaucer nie nauczony tego "zabiegu"
będzie bardzo protestował. Przy odrobinie cierpliwości i
znajomości podstawowych zasad wychowania psa, sznaucer bardzo
szybko pojmie, jak powinien i jak nie powinien się
zachowywać.
Osobowość:
Sznaucer
miniaturowy - drzemie w nim energia i pewność w siebie i dlatego
doskonale spisuje się jako pies stróżujący. Ma silną
osobowość i jego pan powinien mieć dość zdecydowany charakter, by
umieć wyperswadować swemu pupilowi niektóre pomysły. Nie
jest to jednak pies szczególnie uparty i trudny do
wychowania. Nieustannie czujny, demonstracyjnie uczuciowy, pełen
werwy często lubi poszczekać bez powodu, na co nie można mu
pozwalać. Sznaucer odczuwa potrzebę bliskości swego pana i bardzo
źle znosi samotność. Nie jest zaborczy ani zazdrosny, ale lubi
czynnie uczestniczyć w życiu właściciela i wszędzie mu
towarzyszyć. To niezawodny kompan dla dzieci i całej rodziny.
Sznaucer może żyć w każdym miejscu. Z równym entuzjazmem
zaakceptuje wiejską zagrodę i miejski zgiełk.
Zdrowie:
Sznaucer to pies odporny na choroby, cieszący się dobrym
zdrowiem i żyjący dość długo (14-15 lat). Ma lekką skłonność do
schorzeń skórnych oraz bywają przypadki choroby oczu,
zwłaszcza siatkówki.
Pielęgnacja:
Sznaucer wymaga regularnego trymowania (skracanie sierści i
jednoczesnego usuwania martwych włosów). Jeżeli się nie
dba o ich urodę, zatracają zupełnie swój typowy wygląd.
Nowy właściciel psa tej rasy powinien być poinstruowany przez
hodowcę, jak prawidłowo pielęgnować sierść sznaucera. Oczywiście
zabieg trymowania najsprawniej wykona fachowiec. Skorzystanie z
jego usług będzie konieczne przed wystawą. Do codziennej
pielęgnacji najpraktyczniejszy jest grzebień metalowy o dość
gęstych zębach. Można nim usunąć martwe włosy. Dzięki zabiegom
pielęgnacyjnym sznaucer nie pozostawia sierści. Kąpać trzeba
tylko w miarę potrzeby w szamponach odpowiednich dla typu i
umaszczenia
|